Nimfomania – Co to znaczy i jak sobie z nią radzić?
Nimfomania jest przez wiele osób traktowana jako podwyższone libido, a tak naprawdę to zaburzenie, które wpływa nie tylko na osobę nim dotkniętą, ale także całe jej otoczenie. Kim tak naprawdę jest nimfomanka? Czy istnieje coś takiego jak nimfoman? Czym objawia się to zaburzenie i w jaki sposób można go leczyć?
Na skróty:
Co to jest nimfomania? Proste wyjaśnienie trudnego problemu
Nimfomania, która często nazywana jest hiperseksualnością to zaburzenie, które objawia się nadmierną, a często nawet kompulsywną potrzebą aktywności seksualnej. To zaburzenie psychiczne, które wyzwala pragnienie coraz mocniejszego zaangażowania w czynności seksualne.
Hiperseksualność w takim samym stopniu dotyczy kobiet, jak i mężczyzn. Przeważnie kojarzona jest z ludźmi młodymi w okresie dojrzewania, ale nie jest to wcale regułą.
Nimfomania nie jest wbrew powszechnej opinii oznaką wysokiego libido, a chorobą, która wymaga profesjonalnej diagnostyki i leczenia. Samodzielne poradzenie sobie z przymusem poszukiwania nowych doznań erotycznych jest praktycznie niemożliwe.
Jak rozpoznać nimfomanię?
Nimfomanię charakteryzuje szereg specyficznych objawów, które mogą wskazywać na potrzebę podjęcia leczenia. Oto niektóre z nich:
- Ciągłe myśli o seksie, które zaburzają codzienne funkcjonowanie i nie mają nic wspólnego z wysokim libido.
- Częste sięganie po materiały pornograficzne (filmy, zdjęcia, cyberseks).
- Podejmowanie dziwnych, często ryzykownych zachowań erotycznych.
- Częste zmiany partnerów, umawianie się na jednorazowy seks, trudność w utrzymaniu wierności i stałych relacji.
- Utrata kontroli nad własnym zachowaniem seksualnym (np. bardzo częsta masturbacja).
Powyższe objawy mogą, ale nie muszą wskazywać na nimfomanię – ostateczną diagnozę zawsze powinien postawić lekarz specjalista.
Rozpoznanie nimfomanii jest pierwszym krokiem do jej zrozumienia. To też szansa na podjęcie leczenia i zmianę swojego podejścia do seksu. Osoba podejrzewająca u siebie to zaburzenie powinna poszukać wsparcia u specjalistów, takich jak psycholog, psychiatra lub seksuolog.
Jakie są przyczyny nimfomanii?
Istnieje wiele przyczyn nimfomanii i bardzo trudno wskazać jedną konkretną bez wizyty u specjalisty. Do podstawowych zaliczyć można:
- nadużywanie leków psychotropowych,
- różnego rodzaju choroby organiczne,
- choroby psychiczne (depresja, zaburzenia osobowości),
- nadmierną samotność,
- problemy neurologiczne,
- zaburzona gospodarka hormonalna (np. wysoki poziom estrogenów).
Nimfoman swoje skłonności do ciągłego myślenia o czynnościach seksualnych może nabyć na skutek traumatycznych przeżyć z dzieciństwa czy dorastania w dysfunkcyjnej rodzinie.
Szybkie podjęcie leczenia może znacząco poprawić rokowania. Warto więc zwrócić się po pomoc do specjalisty, gdy zauważymy u siebie pierwsze objawy hiperseksualności.
Jak leczyć nimfomanię?
W leczeniu nimfomanii najczęściej stosuje się terapię poznawczo-behawioralną, która uczy pacjenta, w jaki sposób odwrócić swoje myśli i zachowania od czynności seksualnych. Inną formą pomocy jest terapia psychodynamiczna, która koncentruje się na podświadomych konfliktach skłaniających nimfomana do wzmożonej aktywności seksualnej.
Leczenie farmakologiczne nie jest stosowane często (SSRI, neuroleptyki, leki antyandrogenowe), a jeśli już, zawsze łączone jest z psychoterapią.
Nimfoman w życiu codziennym
Nimfomania wbrew powszechnej opinii może bardzo mocno utrudniać życie, nie tylko osobiste, ale też zawodowe. Jest uciążliwa dla osoby zaburzonej i jej najbliższych. Nimfoman bardzo często ma trudności w utrzymaniu stałych relacji, a jego zachowanie może prowadzić do izolacji społecznej.
Wszystko to sprawia, że nimfomania może być przyczyną poważnych chorób takich jak depresja czy zaburzenia emocjonalne. Warto pamiętać, że ciągłe eksperymentowanie i zmiana partnerów seksualnych to też spore zagrożenie jeśli chodzi o choroby weneryczne.
Warto więc zrobić wszystko, by osoba z nimfomanią jak najszybciej zasięgnęła pomocy lekarskiej i rozpoczęła leczenie. Tylko w taki sposób będzie mogła uwolnić się od ciągłego myślenia o seksie.
Jak wspierać osobę z nimfomanią?
Najważniejsze dla nimfomana jest rozpoczęcia terapii, bez której pokonanie zaburzenia będzie bardzo trudne. Nie mniej ważne jest jednak wsparcie rodziny i bliskich, które mogą bardzo pomóc. Warto rozmawiać z osobą zaburzoną o jej problemie, zachęcać do poszukiwania dobrej terapii.
Pamiętajcie jednak, że trudne przypadki wymagają szerszego spojrzenia na problem, zdarza się, że pomocą psychologiczną powinna być objęta nie tylko osoba ze zdiagnozowaną nimfomanią, ale także najbliższa rodzina.





Mam wiele skojarzen zwiazanych z nimfomankami, ale ze choroba?;))